«رمضونی» آیین مفرح مردم خراسان جنوبی بوده که این روزها تقریبا از عمومیت افتاده است، اما هنوز در میان برخی از مردم دیده می‌شود...


به گزارش ایسنا،کارشناس رشته‌ی مردم‌شناسی و معاون توسعه‌ی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان خراسان جنوبی در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ایران‌شناسی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با بیان این مطلب ادامه داد: در مراسم رمضونی، نوجوانان و خردسالان شب‌ها بعد از افطار، با خواندن اشعاری به در خانه‌ها می‌رفتند و برای صاحب‌خانه اشعاری را می‌خواندند.
سیداحمد برآبادی بیان کرد: این اشعار در سه بخش شامل اشعاری در مدح پیامبر اکرم (ص)، توصیف ماه مبارک رمضان و دعا و ثنا برای صاحب‌خانه بودند. کودکان و نوجوانان در این مراسم، از صاحب‌خانه می‌پرسیدند که رمضونی بخونیم؟ و در صورت تمایل صاحب‌خانه، این مراسم را اجرا می‌کردند.
او گفت: پس از خواندن اشعار، صاحب‌خانه به کودکان و نوجوانان شیرینی، تنقلات یا وجه نقد هدیه می‌داد و برای روشنایی روی کودکان آب می‌پاشید.
این مردم‌شناس توضیح داد: این مراسم جنبه‌ی فرح‌زایی داشت و فقط در روزهای ابتدایی و پایانی ماه مبارک اجرا می‌شد و در شب‌های قدر، آیین رمضونی اجرا نمی‌شد. البته امروزه، این مراسم از عمومیت افتاده است، ولی هنوز در بعضی محله‌ها دیده می‌شود.
برآبادی هم‌چنین آیین «شوخوانی» (شب‌خوانی) را از دیگر آیین‌های ماه مبارک رمضان در میان مردم خراسان جنوبی دانست و اظهار کرد: زمان قدیم، در هر محله‌ای یک نفر به پشت بام خانه می‌رفت و شب‌خوانی می‌کرد تا مردم برای مراسم سحری از خواب بیدار شوند. سپس صدای او برای مدتی قطع می‌شد و این به معنای آن بود که مردم سحری بخورند. بعد از آن، نوبت دوم شب‌خوانی آغاز می‌شد و این به معنای هشدار برای نزدیک شدن به اذان صبح بود.
این کارشناس مردم‌شناسی در استان خراسان جنوبی افزود: در این استان، مردم در قدیم برای بیدا‌ر کردن یکدیگر از طبل یا یک ظرف فلزی استفاده می‌کردند که دیگر این روزها استفاده نمی‌شود.    گردآوری:گروه فرهنگ و هنر سیمرغ www.seemorgh.com/culture منبع: isna.ir